Σε μια γρήγορη βόλτα στο κέντρο της πόλης το πιο σίγουρο που μπορείς να νιώσεις, είναι θυμός… ξεκινάς την περιήγηση σου από τους πεζόδρομους που έχουν κατακλύσει τους εμπορικούς δρόμους και συναντάς γύρω σου δεκάδες παρκαρισμένα αυτοκίνητα, πολλά από αυτά ιδιοκτησία των καταστηματαρχών, που σε κάποιες περιπτώσεις δυσκολεύουν ακόμα και το πέρασμα των πεζών…
Πεζόδρομοι για αυτοκίνητα και μηχανάκια… και αν περισσέψει χώρος και για ανθρώπους! Από εκείνους που δε μιλάνε και δεν αντιδρούν στην έλευση των αυτοκινήτων μέσα στον πεζόδρομο και απλά αφήνουν δίπλα τα παιδιά τους να παίζουν αμέριμνα… Πεζόδρομοι που εμφανίζονται σαν τα μανιτάρια αλλά δεν εξυπηρετούν τον προφανή σκοπό δημιουργίας τους για πολλούς λόγους και περίσσεια αδιαφορία.
Πολιτισμός σε απόγνωση…
Για πολλούς, πολιτισμός είναι μόνο τα θέατρα, οι συναυλίες, οι εκθέσεις… αγνοούν πως ο πολιτισμός περιλαμβάνει κι αυτόν που κρατάει το σκουπίδι του μέχρι να βρει κάδο, αυτόν που δεν πετάει το αποτσίγαρο του στις σχάρες των πεζόδρομων και στα δέντρα της Κων/νου Καραμανλή, αυτόν που δεν χρησιμοποιεί τις κρυφές γωνίες ως εναλλακτική τουαλέτα (με πολλές μητέρες να το κάνουν συχνά και απροκάλυπτα στα μικρά παιδιά τους), αυτόν που δεν καπνίζει σε κλειστούς χώρους και ασανσέρ, αυτόν που δεν αφήνει τον σκύλο του αδέσποτο στην πόλη ή δεν πετάει τα νεογέννητα κουτάβια μέσα σε κάδους, αυτόν που δεν παρκάρει σε ράμπα αναπήρων… δεκάδες καθημερινές ιστορίες παρακμής που μπορείς να συναντήσεις με μια σύντομη βόλτα σου στην πόλη…
Αυτό που οι άλλοι δε σου δίνουν, πρέπει να είναι ικανός να το δημιουργήσεις εσύ μόνος σου… και αν οι άλλοι αφήνουν αυτή την πόλη στην τύχη της, εσύ είσαι αυτός που πρέπει πρώτος να βρεις τρόπους να την κάνεις πιο όμορφη… Όταν το καταφέρεις, θα καταλάβεις τι είναι ομορφιά!
γράφει ο Γιώργος Σταυρακίδης
(g.stavrakidis@gmail.com)
απο τη στήλη "ΟΜΟΡΦΗ ΠΟΛΗ" | εφημερίδα Citizen newspaper